Naar de meren in Oost-Duitsland 2010

Inleiding
Ook dit jaar willen wij, Dinie en Peter Oord, met een op onze eigen ABIM werf in Ossenzijl gebouwde ABIM-Classic, een grote reis maken. Dit jaar willen we opnieuw de meren ten noorden van Berlijn opzoeken. De reis die we in 2001 ook al eens maakten maar dan met een iets andere heenreis. Nu willen we via Delfzijl oversteken naar Emden om vandaar uit over de Eems en het Dortmund-Ems kanaal (DEK) naar het begin van het Mittellandkanaal(MLK) te gaan. Het gedeelte van het DEK tussen het Küstenkanaal en het MLK kennen wij nog niet. Doel van deze reis is, naast het genieten van een heerlijke vakantie, het testen van enkele nieuwe ontwikkelingen die we in deze ABIM-Classic 118 met de toepasselijke naam "Splendid" hebben ingebouwd. De "Splendid" is een stalen multiknikspant ABIM met kabelaring en een lengte van 12,00 meter en een doorvaarthoogte van 2,45 mtr. Aan de hand van de aantekeningen die Dinie dagelijks schrijft Peter een uitgebreid reisverslag.


Tropisch warm
Als we vrijdag 9 juli jl. om 12.30 uur vertrekken is het nog steeds erg warm in Nederland. We schatten dat de thermometer de grens van de 30 graden wel doorbroken heeft. Omdat we door dit vroege vertrek nu al 1 dag voorliggen op ons schema, laten we na 2 uren varen op het Tjeukemeer het anker vallen. De rest van de dag brengen we door in het water en op ons achterdek. Wat een begin van de vakantie! Genietend van de heerlijke avond en de prachtige zonsondergang duurt het lang voordat we besluiten om naar bed te gaan.

tjeukemeer Als we de volgende morgen aan dek komen zien we dat het hele Tjeukemeer in een dichte mist is gehuld. Ook zien we dat onze hele ABIM bedolven is onder kleine vliegjes. De mist trekt gelukkig snel weg zodat we om 9.00 uur kunnen vertrekken.


Met de slang aan de dekwaspomp gekoppeld en gewapend met een luiwagen mag ik de vliegjes te lijf en maak "schoon schip". Het Margrietkanaal is ook nu weer gezellig druk en de zon schijnt alsof hij het begin van onze vakantie nog eens extra glans wil geven. Ter hoogte van Grou ligt een vrij nieuw motorjacht dwars op de vaargeul en zien we mensen op het voordek druk gebaren. Ook wordt op de marifoon de mededeling gedaan dat er een jacht dwars in het kanaal ligt. Dichterbij gekomen vragen wij wat er aan de hand is en bieden onze hulp aan. De vrouw van de schipper legt uit dat zij waarschijnlijk een touw in de schroef hebben en dus geen voorstuwing. Onze hulp is echter niet nodig want het schip waarmee zij samen varen komt hen al te hulp. Wij wensen hen succes en vervolgen onze weg. Het is wederom zo warm dat we ons doel van vandaag, Stroobos, voorbij varen omdat we in die haven geen zuchtje wind zullen hebben. Aangekomen bij de Gaarkeukensluis besluiten we aan deze kant van de sluis af te meren. De sluismeester verteld via de marifoon dat hij hier geen bezwaar tegen heeft zodat ook van die kant geen problemen te verwachten zijn. Hier liggen we lekker rustig en hebben afleiding doordat we een prachtig uitzicht op de sluis hebben. Wel trekken we snel de bimini omhoog om toch enige schaduw op het achterdek te hebben want de zon brandt er behoorlijk op los. Achter ons meren later nog 2 Duitse jachten af die alle ramen aan de buitenkant met dekens hebben afgedekt om zo ook de warmte buiten te houden.

Motorjacht ABIM Avonds zetten we de "Cobb" op tafel, ja wij zijn ook gevallen voor deze multifunctionele barbeque/grill, omdat je deze gewoon voor je op de tafel kunt plaatsen. De buitenkant wordt niet warm en het apparaat is uiterst functioneel. Je kunt grillen, bakken, wokken en zelfs (vis) roken.
Het wordt wederom een heerlijke avond waarbij we via de radio de WK voetbalwedstrijd Uruguay - Duitsland volgen. Eigenlijk is de radio overbodig want aan het gejuich van onze Duitse achterburen horen we dat het goed gaat met de mannschaft. Als Duitsland de wedstrijd winnend heeft afgesloten feliciteren wij onze buren met het behalen van de derde plaats op de WK. Zij verwachten dat Nederland morgen wereldkampioen zal worden maar daarover hebben wij zo onze twijfels. De tegenstander Spanje veeg je niet zo maar even van "de mat". Na een laatste drankje besluiten we om onze achterkajuit op te zoeken. Later op de avond krijgen we nog een sms'je van de bemanning van de ABIM Enigma, met de vraag of we het naar onze zin hebben. Nou dat hebben we!

Als we ons via de marifoon bij de sluis aanmelden zegt de sluismeester dat we nog even moeten wachten omdat er invaart vanaf de andere kant is. Zo begint de reis vandaag om 9.25 uur als we meteen de openstaande sluis in kunnen varen. We worden helemaal alleen geschut en varen daarna al snel door het Groningse land in de richting van Delfzijl, ons doel voor vandaag. Ook de Oostersluis gaat snel open en onder een werkelijk brandende zon varen we over het Eemskanaal verder. Als we ons bij de zeesluis in Delfzijl melden gaat deze ook onmiddellijk open zodat we al om 14.30 uur buiten zijn en in de daarachter gelegen jachthaven afmeren.


buiten De warmte is echt benauwend en er dreigt een fikse bui. Dat valt echter mee, 's avonds vallen er een paar druppels maar het blijft wel benauwd. Omdat het Nederlandse voetbalelftal vanavond de finale van het WK moet spelen besluiten we aan boord te eten. Om 20.30 uur nemen we plaats voor de TV in de warme salon om toch maar geen minuut van deze wedstrijd te missen. Helaas, het mag niet zo zijn, Spanje wint verdiend en de Nederlandse voetbaldroom is uit. Op het achterdek plaatsnemende blijkt het ook daar nog erg benauwd te zijn. Omdat het morgen om ca. 8.30 uur hoogwater is kunnen we het best om die tijd vertrekken. Het eerste halfuur vaar je nog achter de strekdam zodat je als je om ca. 9.00 uur buiten komt optimaal van de stroom profiteert.

Zo gezegd zo gedaan met wel de onderlinge afspraak dat we de wind goed in de gaten gaan houden want zowel op de radio als op het hiervoor bestemde marifoonkanaal wordt gewaarschuwd dat het weer in de loop van de dag om zal slaan waarbij men sterke windstoten verwacht. Buiten gekomen merken we dat het wel waait maar omdat we wind achter ons hebben en de oversteek niet al te lang zal duren is er (nog) niets aan de hand. Met de stroom en wind mee lopen we al snel zo'n, 19 à 20 km. per uur en schieten we lekker op. Langs Emden, Leer en Papenburg varen we snel in de richting van de eerste Duitse sluis van deze reis, sluis Herbrum. Ook dit jaar constateren we dat het water van de Eems één en al blubber is, ons zwemplateau ligt er vol mee en zowel ons schroefwater als het schroefwater van de ons tegemoet komende schepen is puur bruin!


Op het Dortmund-Emskanaal
bruin-schroefwater Bij de sluis ligt ook een Nederlands jacht met pech te wachten. Het blijkt dat zij de afgelopen nacht in een haventje hebben overnacht dat is drooggevallen. Op een voor ons onbegrijpelijke wijze is daardoor hun hele impeller kapot gegaan zodat hun motor nu geen koeling meer krijgt. Ook hebben zij geen reserve impeller meegenomen hetgeen op dit soort reizen toch wel een eerste vereiste is. Helaas voor deze mensen hebben zij een ander merk motor in hun schip dan wij zodat wij ze ook niet verder kunnen helpen. Als zij ook dezelfde Volvo Penta hadden gehad hadden we ze zo kunnen helpen want na onze ervaringen van 2 jaar geleden hebben we zelfs 2 impellers extra meegenomen. Ondertussen heeft de schipper van het jacht telefonisch contact met een plaatselijke dealer die een juiste impeller voor hen op voorraad heeft. Omdat ze wat over en weer discussiëren hoe de impeller aan boord te krijgen adviseert Dinie hen om een taxi te bestellen. Volgens haar kan de sluismeester hier wel in bemiddelen en is dit waarschijnlijk de snelste manier om het benodigde onderdeel aan boord te krijgen. Na een hartelijk afscheid varen wij achter een vrachtschip de sluis in. Net voor het uitvaren, we liggen gelukkig nog vast, breekt er een vreselijk noodweer uit. In korte tijd wordt de lucht pik- en pikzwart, steekt er een enorme wind op die het hele schip bedelft onder takjes, dennenappels en bladeren van naast de sluis staande bomen en begint het te stortregenen. Als deze korte maar zeer hevige bui voorbij is varen we uit maar niet nadat we de navigatielichten hebben ontstoken. Omdat de gaten die het water in het gangboord en op het achterdek moeten afvoeren door alle bladeren verstopt dreigen te raken trekt de schipper de regenjas aan en begint op te ruimen. Dinie blijft rustig achter het vrachtschip aanvaren om tijdens het slechte zicht een baken te hebben. Bij de volgende sluis aangekomen is het gelukkig weer droog en begint de zon weer te schijnen. Ook hier kunnen we redelijk vlot invaren en ook het schutten verloopt lekker vlot. Uitvarende uit de sluis besluiten we om het vrachtschip onmiddellijk te passeren. Deze heeft nog geen snelheid op kunnen bouwen en wij hoeven dan niet in zijn schroefwater te varen. Aangekomen in Marinapark Emstal, op advies van onze ABIM klant Michaël Oppermann, blijken we een goede keus gemaakt te hebben. Dit is een hele leuke landelijk gelegen jachthaven met een prima restaurant en fraai terras. Nadat we ons gemeld hebben besluiten we om op het terras een drankje te bestellen. Als we met de eigenaar van het restaurant in gesprek raken verteld deze ons dat het noodweer flink heeft huisgehouden. Als we later aan boord de Nederlandse radio beluisteren blijkt er in Nederland ook het één en ander gebeurd te zijn. Als we snel met het "thuisfront" bellen stelt dochter Joyce ons gerust. Gelukkig heeft het in Ossenzijl alleen maar vreselijk geregend maar daar is het wel bij gebleven.


terras-marinapark-emstaTerras van Marinapark Emstal 's Avonds genieten we buiten op het terras van onze eerste schnitzel waarbij we samen een 2 liter beugelfles donkerbier van een regionale brouwer "soldaat maken". Later hebben we nog wel eens spijt van het feit dat we niet nog zo'n mooie fles gekocht hebben om mee te nemen.

Nadat we lekkere verse broodjes hebben gekocht vertrekken wij richting Lingen. Het eerste gedeelte is erg mooi en de sluizen, vandaag 5 stuks, draaien prima. In sluis Hilter worden we gewaarschuwd dat er in het volgende kanaalpand bomen drijven, ontworteld door de zware storm van gisteren. Voorzichtig varend en goed oplettend passeren we dit gedeelte en komen dan langs de stad Haren. Hier passeren we ook het Haren-Rütenbrock kanaal waarover je naar Stadskanaal kunt varen. Dit is een route die wij ook nog niet kennen en dus ook ooit onderzocht moet worden. Aan het begin van de middag passeren we de stad Meppen waarna sluis Meppen ons vrij lang laat ronddobberen. Het enige wachtsteigertje is bezet zodat we de "Splendid" wat in de schaduw van de bomen laten drijven want ook vandaag is de temperatuur weer opgelopen tot zeker 25 graden Celsius. Aangekomen bij de jachthaven van de watersportvereniging "Lingen" blijkt er vlak naast de jachthaven een vrij drukke provinciale weg te lopen. Het daarover rijdende verkeer maakt vrij veel lawaai maar verder is het een prima haventje. Later in de avond neemt de verkeersintensiteit behoorlijk af zodat we ook nu weer lang op ons achterdek genieten van het heerlijke weer. Dinie heeft haar E-book reader meegenomen met daarin zo'n 500 boeken dus keuze genoeg.

Omdat we gisteren contact met Volvo Penta Nederland hebben gehad, wij voelen sommige dagen toch een hele kleine trilling in de motor, wachten we op een monteur. Deze komt al om 9.30 uur, gewapend met een Volvo Penta computer, aan boord en begint te meten. Als deze meting aangeeft dat er iets met de turbo sensor is zijn wij eigenlijk opgelucht. Vaak vragen we ons af of we niet te kritisch zijn maar als de computer onze waarneming bevestigd is dat prima. Omdat dit een onderdeeltje is dat nog besteld moet worden besluiten wij om lekker door te varen en in overleg met Volvo Action Service, wat een goeie club!, een plaats op te zoeken waar dit onderdeel wordt vervangen. De meeste dagen merken we niets en dan op een andere dag is de lichte trilling er weer. We wassen eerst nog even de romp aan stuurboord met wat azijn waarna we om 12.45 uur vertrekken. De volgende 4 sluizen moeten we echter samen met een grote tanker schutten, die niet alleen langzaam vaart, maar door zijn breedte ook tergend langzaam de sluizen binnenvaart. Omdat het weer ontzettend warm is en de omgeving minder fraai hebben we het om 17.30 uur gehad zodat we achter sluis Altenrheine afmeren. Hier is een mooi graskantje waar nog enkele andere jachten liggen. Het water is helder en zo warm dat we ons in een tropisch zwembad wanen. Als we wederom de Cobb op de tafel op het achterdek hebben aangestoken begint het zachtjes te regenen. De koelte van de regen is een verademing en de natuur lijkt hierdoor helemaal op te leven.

Omdat we nog 2 sluizen door moeten voordat we op het Mittellandkanaal (MLK) zullen zijn besluiten we te wachten op een uitvarend vrachtschip. Als deze zich dan ook om 8.00 uur meldt maken wij de landvasten los en varen voor het schip uit richting sluis Rodde. Deze ligt ca. 6 kilometer verder waarna we 3 kilometer verder sluis Bevergern hebben. Deze ligt bijna op de kruising met het MLK en is de laatste sluis tot Hannover.

mittellandkanaalHet fraaie Mittellandkanaal Het Mittellandkanaal
Het weer is wederom prima en met een warm gevoel draaien we het MLK op waaraan we zulke goede herinneringen hebben. Dit kanaal is misschien wel één van de mooiste kanalen van Europa. Zeker de eerste 175 kilometer tot sluis Anderten zijn bijzonder fraai. Aan stuurboord de uitlopers en heuvels van het Teutoburger Wald met fraaie vakwerk boerderijen en dorpjes die tegen de heuvels aangeplakt lijken. Over het kanaal vele bruggen die in meerdere kleuren zijn geschilderd en voor ons het water dat zo glad is dat je haast bang zou zijn om het te verstoren. Af en toe kom je een vrachtschip of een ander jacht tegen en soms haal je zelfs een vrachtschip in. De geladen vrachtschepen mogen hier 11 kilometer per uur varen zodat je ze heel langzaam inloopt. Als je je dan via de marifoon meldt krijg je altijd antwoord en vaak ook advies en medewerking.


's Middags meren we aan een kade langs het kanaal af in de plaats "Bad Essen". Als er "Bad" voor staat is het meestal iets bijzonders en in Bad Essen zien we grote posters van een Landes Gartenschau. Later horen wij dat alle 16 Bondslanden jaarlijks een plaats aanwijzen waar een grote tuinenshow plaats vindt. Bad Essen, gelegen in Nedersaksen, is dit jaar de gelukkige. Omdat het al 15.15 uur is en we nodig boodschappen willen doen, slaan we een bezoek aan de tuinen over. Vlak bij het MLK is een groot winkelcentrum met verschillende winkels waar alles te koop is wat we nodig hebben. 's Avonds spreken we nog een meneer, aan wiens tuin we ongeveer liggen afgemeerd, die ons verteld dat hij met zijn schip een vaste ligplaats in Ossenzijl heeft. En wij maar denken dat we ver van huis zijn! Nu hebben we toch al ca. 400 kilometer gevaren en dan spreken we iemand die bijna ieder weekend naar Ossenzijl komt! Toch leuk dat deze man ons aanspreekt omdat hij achter op ons schip de plaatsnaam "Ossenzijl" leest.

Vrijdagmorgen 16 juli schijnt de zon alweer volop als we bovendeks komen. We zijn precies 1 week met vakantie maar het lijkt alsof we al veel langer weg zijn. Vandaag gaan we naar Minden waar we hebben afgesproken met Beate en Michaël, trouwe ABIM klanten. Als we om 12.00 uur de jachthaven van de Mindener Jachtclub invaren staan Beate en Michaël al vanaf het achterdek van hun ABIM naar ons te zwaaien. Als we de "Splendid" daarnaast hebben afgemeerd volgt een hartelijk weerzien. In de afgelopen meimaand hebben we met hen enige dagen in de "Kop van Overijssel" gevaren en nu willen zij ons deze omgeving laten zien. Daarom stappen we even later bij Michaël in de auto (fijn die airco met deze temperaturen!) en brengt hij ons door het Weserdal naar Hamelen, bekend van de "Rattenvanger van Hamelen". Dit is een hele leuke stad aan de Weser waar alles in het teken van de "rattenvanger"staat. Zo is er op de markt een voorstelling te volgen, is er een "Rattenvanger museum" en draagt zelfs de sporthal deze naam. Omdat het vandaag zeker 35 graden Celsius is nemen wij ook de tijd om af en toe op een terrasje neer te strijken.

forellentrap-hamelen-web-thMichaël neemt ons ook nog mee naar de oever van de Weser waar recent een forellentrap is gebouwd. Via deze trap kunnen deze vissen de tocht stroomopwaarts vervolgen hetgeen voorheen door een grote stuw in de Weser onmogelijk was.

Als we aan het einde van de middag plaats nemen op het terras van het havenrestaurant is het de hoogste tijd voor ons eerste glas bier van deze dag. Als er later op de avond wederom een heerlijke schnitzel wordt geserveerd moeten we bekennen dat het hier goed toeven is. Later nemen we plaats op landtong tussen het MLK en de haven waar we genieten van de ondergaande zon en de gesprekken met enkele andere mensen uit de haven die ook zijn aangeschoven. Helaas krijgt Beate opeens een vreselijke hoofdpijn zodat zij snel haar bed opzoekt.

De volgende morgen blijkt de hoofdpijn van Beate nog niet over te zijn zodat zij besluiten om naar huis en de huisarts te gaan. Wij wensen haar van harte beterschap en nemen afscheid met de woorden: "Tot over enkele weken". Op de terugreis komen wij hier weer langs want Minden slaan we nooit over! Zo vertrekken we om 9.35 uur alleen naar Hannover waar we 15.10 uur afmeren. Jachthaven List is achteraf niet zo'n goed uitgangspunt om de stad te bezoeken, ca. 8 kilometer, maar omdat we leuke buren treffen is het niet erg om de avond aan boord door te brengen. De havenmeester heeft voor de volgende morgen verse broodjes toegezegd en boodschappen hebben we nu nog niet nodig.

Sluis Anderten staat open en we besluiten lekker door te varen tot de kruising met het Elbe-Seitenkanaal, net voor sluis Sülfeld. Het gedeelte tussen deze 2 sluizen is ca. 60 kilometer lang en het minst fraaie stuk van de route. Wel zijn er meerdere jachthavens en aanlegplaatsen maar nu willen we verder. Als we na iets meer dan 6 uren varen afmeren is het nog steeds erg warm. Motorjacht ABIMWe besluiten om de fietsen uit onze bank op het achterdek te halen en gaan de omgeving verkennen. Zonsondergang Omdat we in het dorpje Calberlah een Grieks restaurant ontdekken besluiten we om daar vanavond te gaan eten. Langs het MLK fietsen we terug naar de boot en nemen op ons achterdek een drankje. Later fietsen we terug naar Calberlah en genieten aldaar van een heerlijk Grieks etentje. Nadat we aan boord zijn teruggekeerd en de fietsen hebben opgeruimd installeren we ons met onze leesboeken op het achterdek en genieten van de rust. Ook maken we nog enkele mooie foto's van een prachtige zonsondergang.


Omdat we zo vlak voor sluis Sülfeld liggen zetten we onmiddellijk de volgende morgen na het opstaan de marifoon op het juiste kanaal. Vaak kun je dan al horen hoe de ontwikkelingen bij de sluis zijn. Zo ook nu, net voor negen uur meldt zich een Tsjechisch vrachtschip, de "Labe 17" met de woorden dat hij in de bergvaart is en graag geschut wil worden. We maken ons klaar om te vertrekken en terwijl het schip de bocht om komt sluiten wij hier achter aan. Als we ons via de marifoon ook melden vraagt de sluismeester waar wij ons bevinden want hij heeft ons nog niet gezien. Als wij hem meedelen dat wij achter de "Labe 17" varen krijgen ook wij "Groen licht" om achter dat schip in te varen. Zo schiet het tenminste lekker op en zeker als we uit de sluis komende de "Labe 17" in kunnen halen ligt het MLK weer als een spiegeltje op onze boeggolf te wachten. We passeren Wolfsburg met de VW fabrieken en de "Autostadt" en zien daar al weer vele bezoekers over het terrein wandelen. Ook de 2 torens vol met nieuwe Volkswagens worden gepasseerd evenals de VW Arena, het nieuwe stadion van FC Wolfsburg. Het gedeelte van het MLK dat we vandaag bevaren is ook weer erg mooi en dat weer onder een stralende zon, wat wil je nog meer. De "Splendid" lijkt er zin in te hebben en zo varen we naar de Elbe. We meren af vlak voor de sluis "Rothensee" die ons morgen ca. 20 meter af zal schutten naar de Elbe. De waterstand op de Elbe is erg laag, maar de vaargeul tot Dömitz zou een diepte hebben van 1,29 meter dus we gaan het wel proberen. Na het eten gaan we op de fiets nog even het oude "Hebewerk Rothensee" bekijken waar we in 2001 en in 2004 in geschut werden. Nu is het om voor ons onbekende reden niet in gebruik zodat we morgen van de nieuwe sluis gebruik maken.

Motorjacht ABIM sluis-rothensee Ook deze morgen wordt de marifoon alweer vroeg op het sluiskanaal afgestemd, terwijl wij rustig met onze ochtend werkzaamheden bezig gaan. Helaas, na de geweldige drukte van gistermiddag is er vanmorgen geen enkel teken van leven te zien bij de sluis. Ook als wij ons om 9.00 uur melden geeft de sluismeester als antwoord dat het nog wel even kan duren voordat er vrachtschepen komen die ook geschut willen worden. Het is een feit dat nu er door de lage waterstand op de Elbe geen beroepsvaart mogelijk is, er weinig animo voor deze sluis zal zijn.. Alleen de schepen die naar de haven van Magdeburg moeten, die net achter de sluis is gelegen, zullen van deze sluis gebruik maken. Verder zal de sluis door de lange periode van droogte ook niet zo snel alleen een "jachtje" schutten, dus wacht ons niets anders dan geduld te betrachten. Gelukkig worden we om 10.15 per marifoon opgeroepen om de sluis in te varen waar we snel gehoor aan geven. Na de uitvaart blijkt er een rondvaartbootje aan te komen die opgeschut moet worden en die ons dus zonder het te weten geweldig geholpen heeft.

Na het "Abstiegkanaal" uitgevaren te zijn komen we dan op de "Elbe" en gaan we bakboord uit met de stroom mee richting Dömitz. Het is iedere keer weer een hele aparte ervaring om op een brede rivier te varen die wel op de "Maas" in Nederland lijkt en toch maar weinig water onder de kiel te hebben. Het gedeelte tot Tangermünde, ons reisdoel voor vandaag, gaat prima. Morgen zal het anders worden, maar dat is van later zorg.

Aangekomen in Tangermünde, het is en blijft bloed en bloed heet, pakken we de fietsen en begeven ons naar het centrum van deze mooie stad. Om het oude stadsdeel staat nog een imposante muur met prachtige poorten die deze oude Hanzestad tegen de vijand moest beschermen. Ook zijn de straten nog geplaveid met grote keien (kinderkopjes) die ons noodzaken om veel over de trottoirs te fietsen hetgeen hier overigens gebruikelijk is. Omdat we op een eerdere reis die we met Ad en Thea maakten veel kerken hebben bezocht nemen we ook nu een kijkje in de enorme St. Stephankerk die hoog boven Tangermünde uitsteekt. Daarna doen we enkele boodschappen en zoeken alvast een leuk restaurant waar we vanavond kunnen eten. We zien een leuk Grieks restaurant met een mooie binnentuin en besluiten om daar straks heen te gaan. Terug aan boord gekomen is het te warm om nog veel te doen dus blijft het bij lezen en het nuttigen van een drankje.

Woensdag 21 juli is weer zo'n dag van 30 graden Celsius plus! We besluiten om bij iedere haven die we tegenkomen de beslissing te nemen of we blijven of doorvaren. Uiteindelijk wordt het toch doorvaren zodat we nog dezelfde dag Dömitz bereiken. Wel is het vermoeiend om de hele dag, terwijl je een snelheid van ca. 16 km. per uur vaart, op de dieptemeter te moeten kijken met de hand bij de gashendel. Onvoorstelbaar dat zo'n brede rivier zo ondiep is. Op het ene moment is het 2,30 meter diep waarna de dieptemeter snel terug gaat naar ca. 1,10 meter. Je kunt je voorstellen dat dan soms het hart in je keel bonkt, maar gelukkig gaat alles goed. Als we in de jachthaven afmeren is het nog steeds vreselijk warm, zelfs broeierig. Die avond, na het opnieuw met onze "Cobb" gebakt en gebraden te hebben, koelt het niet af. Als we laat in de avond naar binnen gaan is het nog steeds 34 graden Celsius. Het wordt de eerste nacht dat we in een ABIM slecht slapen vanwege de warmte. Alle PU isolatie en licht geverfde dekken ten spijt, het is en blijft bloed en bloed heet in onze achterkajuit.

Als we de volgende morgen bij de eerste (zelfbediening) sluis aankomen is deze stuk. Na circa een uurtje kunnen we invaren en onze weg vervolgen. De tweede sluis van vandaag heeft de prachtige naam "Finden wir uns hier". Omdat we na de lange dag van gisteren vroeg willen stoppen meren we af in het oude stadje Grabow. Hier vullen we onze watertank en verkennen het stadje. Grabow is een oud maar klein stadje waar weinig te beleven is. De kade is echter prima en de 2 vrouwelijke havenmeesters uiterst behulpzaam en bijzonder attent.

Vrijdagmorgen gaan de trossen op tijd los omdat we vandaag in Neustad-Glewe bezoekers aan boord krijgen. Gerrie en Kees van Hassel, de toekomstige eigenaren van het schip waar wij nu op varen, gaan een lang weekend met ons mee. Zij stappen in Neustadt-Glewe aan boord om daarna mee naar Schwerin en later weer mee terug te varen. Dat komt mooi uit omdat Schwerin aan een zijkanaal van de Müritz-Elde Wasserstrasse ligt en wij dat gedeelte toch heen en weer terug moeten varen. Het is minder warm en wat bewolkt, je zou zeggen dat ook het weer rekening houdt met hun komst want Gerrie kan niet zo goed tegen de felle zon.

Motorjacht ABIM - Overname Zo gezegd, zo gedaan, de visite is zo keurig op tijd dat we besluiten om nog een stukje te gaan varen. Op dat moment weet je dat je het roer meteen "kwijt" bent want schipper Kees neemt dat met een grote vanzelfsprekendheid over. Als dan ook bij het afmeren in de sluizen nog blijkt dat Gerrie de fenders en touwen "ter hand" neemt hebben we het geweldig naar onze zin.


Die gezelligheid krijgt 's avond een hoogtepunt als Peter op de menukaart in het restaurant een Schnitzel ziet staan voor de prijs van € 4,90. Tot grote hilariteit van de andere drie leden van dit gezelschap wordt er een schnitzel geserveerd dat bijna over de rand van het bord hangt met daarop ook nog een gebakken ei. De 2 glaasjes bier die hierbij gedronken worden kosten nog meer dan het hoofdmenu.
Na het gezellige ontbijt op het achterdek maken we ons gereed voor vertrek. Omdat we gisteren lekker doorgevaren zijn hebben we vandaag nog maar 12 kilometer te gaan. Schwerin en de "Schwerinner See" zijn, vooral door het met gouden koepels getooide kasteel, sprookjesachtig mooi. Als we na het afmeren het centrum van de stad opzoeken besluiten we om als echte toeristen een tour met een bus door de stad te maken. Tijdens zo'n rit voert men je langs alle bezienswaardigheden en geeft daarbij ook nog uitleg.

Trabant-web-th Zo laten we ons door de stad en de omgeving rijden waarbij we vele foto's maken van al die prachtige gebouwen met als hoogtepunt het kasteel met haar gouden koepels en prachtige tuinen.

Teruglopend naar de haven zien we zelfs ook nog een echte Trabant.

Dit autootje wordt ook hier in het voormalige Oost Duitsland een zeldzaamheid. De rest van de middag brengen we door op het achterdek, genietend van het mooie uitzicht.

Zondag varen we rustig terug naar Neustadt-Glewe waar we 's avonds een Italiaans restaurant opzoeken dat gevestigd is in een oude burcht. Terwijl we genieten van het eten beleven we met z'n vieren nog eens dit heerlijke weekend.
Kasteel-web-thAls Gerrie en Kees de volgende morgen weer huiswaarts keren zijn we weer alleen. We nemen even de tijd alvorens de trossen losgaan en we ons weer op de komende dagen richten. Zo'n weekend, waar je zo lang naar uitkijkt, is ook zo weer voorbij.
Onderweg tanken we in Garwitz en vervolgen onze weg naar Parchim. Het weer heeft zich weer hersteld en het is zonnig en lekker warm. In Parchim aangekomen meren we af aan een mooie kade met water- en stroompalen. We pakken snel onze fietsen en gaan op verkenning uit. De straten en de gebouwen in het centrum zien er nieuw en netjes uit en ook het aanbod aan winkels is behoorlijk verbeterd. We krijgen nog een lesje "Duits" als we in een winkel al zoekende naar een fles wasbenzine te horen krijgen dat dat in het Duits hetzelfde heet. Lopen we daar even moeilijk te doen!

De dagen volgen elkaar in hoog tempo op, dinsdag naar Lübz, leuke kleine stad met een hele gezellige jachthaven. Tegenover ons ligt een schip waarop opa zijn kleinzoons les in de hengelsport geeft. Wat een geduld heeft deze man. Als hij later op de avond de vissen schoonmaakt en bakt is het feest helemaal compleet. Wat zal opa moe zijn na zo'n inspannende dag! Vanaf ons achterdek, waar we de "Cobb" weer in stelling hebben gebracht, genieten we van al die bedrijvigheid.

Optimisten-web-th Woensdagmorgen liggen we al vroeg voor de (kleine) sluis en kunnen daardoor al met de eerste schutting mee. Het wordt weer een dag met mooi weer en een prachtige tocht. Zeker als we bij Plau de "Plauer See" opvaren en in de verte een grote vlek met allemaal witte zeiltjes ontwaren hebben we het echt naar onze zin. Dichterbij gekomen blijkt het een wedstrijd tussen "Optimisten" te zijn. De kleine mannetjes en vrouwtjes hebben geen tijd om naar ons te zwaaien zo fanatiek zijn zij met hun wedstrijd bezig. Als we onder de autobaanbrug van Lenz varen bellen we Ute en Wilfried. Zij liggen met hun ABIM "Wiking" in de jachthaven van Malchow, ons doel voor vandaag. Het wordt een leuke ontmoeting waarbij we elkaar veel te vertellen hebben. Later op de middag fietsen we naar het dorp Malchow en vinden een leuk restaurant bij de brug. Na het eten wandelen we nog even door het dorpje en kijken even bij de nieuwe jachthaven die dicht bij de brug gesitueerd is.

Kreutzer-web-thDe volgende morgen koopt Dinie, bij een visrokerij naast de haven, verse vis die vanmorgen vroeg gevangen is. Daarna nemen we afscheid van Ute en Wilfried en varen richting de draaibrug van Malchow. Dit is één van de meest vreemde bruggen die we op onze reizen gepasseerd zijn. De brug wordt maar 1 keer per uur bediend terwijl er aan beide zijden geen aanlegmogelijkheden zijn. Je kunt je voorstellen dat het dan een armada van rondvaartboten en jachten is die al dobberend wachten op de brugbediening. Als de brug om 11.00 uur open gaat en de rondvaartboten er bijna door zijn, zien we dat er nog niemand van de jachten echt aanstalten maakt om aan te sluiten. Nou, dat doen wij dus wel zodat we al in enkele minuten door de brug zijn waar Ute en Wilfried ons nog eens staan uit te zwaaien. Die zijn dus weer op de fiets gesprongen en hebben flink doorgefietst om ons vanaf deze plek uit te zwaaien.

Nu wordt de omgeving nog mooier dan hiervoor, we varen van meer naar meer, afgewisseld met soms korte, soms lange kanaaltjes. Wat een rust en wat een ruimte en ook het water is zo helder dat het lijkt alsof wij de eerste zijn die hier varen. We meren al om 13.00 uur in Waren, "Parel van de Müritz", en vinden nog net 1 plekje tussen een huurboot en een zeilbootje dat later aan ons vastmaakt. Omdat wij zelf geen andere mogelijkheid hebben om vast te maken dan aan de huurboot besluiten we dat 1 van ons aan boord blijft totdat die mensen terug zijn. Peter gaat eerst op zoek naar een bakkerij waarna we op het achterdek lunchen voordat Dinie de stad Waren gaat verkennen. Ook de eigenaar van de zeilboot en zijn vrouw besluiten om naar de stad te gaan en vragen of wij op hun schip willen letten.

waren-muritz-web-th Het blijkt een juiste beslissing te zijn om op de bemanning van de huurboot te wachten. Als die aan boord komen beginnen ze namelijk onmiddellijk de landvasten van de "Splendid" los te maken. Zij realiseren zich blijkbaar niet dat ze ons daarmee gewoon laten drijven. Het heeft ook geen zin om ze dat uit te leggen maar toch vraag je je af hoe het mogelijk is dat er niet meer ongelukken gebeuren. Als zij wegvaren ligt het vingersteigertje vrij en moet de "Splendid" met zeilboot langszij zien dat ze daar zonder schade naar toe komt. Gelukkig lukt dat, alhoewel een andere schipper helemaal in paniek raakt omdat hij denkt dat wij uit willen varen met de zeilboot langszij. Het is alleen jammer dat hij daarbij zo hard schreeuwt, dat creëert gelijk zo'n grote onrust en paniek. Het is fijn voor Dinie dat ze er niet bij is als de man daar even rustig maar duidelijk op gewezen wordt. Uiteraard is (en blijft) hij een andere mening toegedaan. Als Dinie even later aan boord komt besluiten we om samen de ontdekkingsreis voort te zetten. Waren is een hele mooie stad met een mooie boulevard en een fraai centrum.

Als we 's avonds weer op ons achterdek van onze "Cobb" genieten krijgen we opeens onverwacht bezoek van "vrienden van vrienden" van ons. Zij hebben voorheen ook gevaren maar zijn vanwege gezondheidsredenen gestopt en hebben destijds ook al eens deze reis gemaakt. In 2001, toen wij voor het eerst hierheen kwamen, hebben wij mede gebruik gemaakt van hun reisverslag. Nu zijn zij hier met een camper maar, zoals Bert verteld, het water blijft "trekken". We drinken samen een kopje koffie waarna zij hun camper weer opzoeken en wij nog even nagenieten op ons heerlijke achterdek.

Vrijdag wordt wederom een warme dag met 25 graden Celsius. We varen over de volle 21 kilometer lengte van de "Müritz" en komen dan via de "Kleine Müritz" op de "Müritz-Havel Wasserstrasse". Veel kanalen en rivieren hebben iets van "Havel" in de naam hetgeen wel eens verwarrend is. We zoeken dezelfde haven op waar we ook in 2001 zijn geweest aan een klein meertje net voorbij Mirow. Nadat we zijn afgemeerd gaan we op de fiets naar het centrum van het dorpje. Bij het kasteel is een braderie en horen we muziek. Die muziek is afkomstig van een kleine kermis waar we, afgezien van een braadworst, niets te zoeken hebben. De braadworst valt wat tegen, maar verder is het gezellig en lekker druk. We fietsen later weer verder op zoek naar een supermarkt die al snel gevonden wordt. Als we de nodige boodschappen hebben gekocht gaan we terug naar de haven. 's Avonds eten we op het terras van het restaurant waarna we nog lang op ons achterdek genieten van het mooie uitzicht.

nevelOp advies van Wilfried vertrekken we zaterdagmorgen al om 6.55 uur, hoezo vakantie? Nee, Wilfried vertelde ons dat de volgende 3 sluisjes vreselijk druk kunnen zijn met wachttijden die op kunnen lopen tot wel 3 uur per sluis. Het gaat om de sluisjes Diemitz, Canow en Strasen die met hun afmetingen van 42 meter x 5,20 meter de grote zomerdrukte niet aankunnen. Als je dat weet kun je beter vroeg vertrekken en ben je de drukte voor. En zo varen we over spiegelglad water waar de nevel nog iets overheen hangt door een enorme stilte door dit prachtige gebied. Waarschijnlijk is dit wel één van de mooiste gedeelten van onze tocht. De meertjes rijgen zich als een lint aaneen en volgen elkaar in hoog tempo op. Overal zie je jachten voor anker liggen en overal heerst een serene rust.

We zijn precies om 8.00 uur bij sluis Diemitz die openstaat. De sluismeester sluit na het invaren de deuren en binnen 10 minuten zijn we afgeschut. Op naar sluis Canow. De tocht vervolgt zich op dezelfde wijze en langzaam lijkt de omgeving te ontwaken. Af en toe zien we iemand bij een boot naar ons zwaaien of zien we mensen zwemmen. anker klein-web-thDe mensen uit deze omgeving zijn gewend om 's morgens al vroeg te gaan zwemmen hetgeen in deze van helder water voorziene meren bijzonder is aan te bevelen. Voor ankerZelden zagen we zulk helder water. Voor sluis Canow moeten we even wachten, maar sluis Strasen maakt dat weer goed zodat we al voor tienen het anker uitwerpen in de "Elbogen See" net iets voorbij Priepert. Het is wederom zo'n 25 graden Celsius zodat we de hele dag lekker lezen, afgewisseld met een duik in het koele water in het heldere water en gewoon de hele dag niets doen. Bij het opnieuw instellen van de radio ontdekken we "Rundfunk Berlin" de zender die we in het verleden en ook tijdens ons verblijf in Berlijn tijdens beurzen vaak beluisterden. Op die zender wordt de hele dag Engelstalige muziek uit de zestiger en zeventiger jaren gedraaid. Mede hierdoor genieten we nog lang van deze heerlijke avond.
Na ca. 1100 kilometer en 122 uren varen is ons "cirkeltje" rond. We waren hier in 2001 voor de eerste keer toen we 3 dagen met pech in de nabijgelegen jachthaven hebben gelegen. In 2008 lukte het door de lage waterstand van de "Elbe" niet om deze reis via Dömitz te maken zodat het voor ons heel bijzonder is dat we hier nu zijn.Zondag varen we naar Fürstenberg van waaruit we in 2008 het vrouwenkamp "Ravensbruck bezochten. Nu wandelen we door het mooie stadje en het aan de haven grenzende park en maken een beetje "schoonschip" en draaien een was via de walstroom. Meestal wordt er aan boord van de "Splendid" tijdens het varen gewassen, maar zo gaat het ook. Tussen de bedrijven door nemen we af en toe een frisse duik want ook vandaag is het weer lekker warm. Ook besluiten we om het avondeten weer op het terras van het restaurant bij de haven te gebruiken, want die schnitzels ........

De verse broodjes die we gisteren bestelden kunnen we tot 9.00 uur ophalen waarna we lekker op het achterdek ontbijten. We hebben geen haast zodat Dinie daarna besluit om het dorpje nog even door te lopen. Zo kan het gebeuren dat we pas om 12.30 uur vertrekken en rustig Fürstenberg verlaten, op weg naar ?

Via de prachtige Havel, afgewisseld door verschillende meren, varen we die middag onder een heerlijke zon in de richting van Zehdenick. In het totaal passeren we vanmiddag 5 sluisjes die geen al te groot oponthoud betekenen. Om 17.30 uur meren we af in Burgwal, een klein gehucht in een fraaie bocht van de Havel. Je moet je hier melden in het restaurant waar ons de vorige keer werd verteld dat we geen liggeld hoefden te betalen als we daar zouden komen eten. Het blijkt deze keer al niet anders te zijn zodat we al vrij snel daarna plaats nemen op het terras waar we als voorafje een heerlijke koude komkommersoep eten, iets dat net nieuw op de kaart is gezet. Het is zo lekker dat we thuis zeker eens het recept gaan opzoeken en deze soep gaan maken. Als we later op de avond weer aan boord zijn, komen we met een meneer in gesprek die uit Zuid Duitsland komt en de ABIM erg mooi vindt. Dat horen we graag zodat we hem en zijn gezin uitnodigen voor een bezichtiging van ons schip. Zij varen zelf met een huurschip, overigens ook een Nederlands product, hetgeen hen erg goed bevalt.

Na het bezoek van onze buren blijven we nog lang op het achterdek zitten om wederom van een heerlijke avond te genieten.

Dinsdagmorgen vertrekken we al voor 7.30 uur omdat we enkele sluizen hebben waarbij met name sluis Lehnitz voor ons een soort "angstsluis" is. Op onze vorige reis hebben we daar 3 uren! liggen te wachten alvorens geschut te worden. Op de een of de andere manier denken we door vroeg te vertrekken het lot wat meer in eigen hand te hebben. En het lukt, vandaag werken alle sluizen "mee" en staat tot onze verbazing sluis Lehnitz zelfs open als we aan komen varen. Gekker moet het toch niet worden! Hierdoor liggen we al om 13.15 uur in Oraniënburg afgemeerd vlak achter het gelijknamige slot. Uit pure balorigheid besluiten we om in de stad te gaan lunchen, hoe opgelaten kun je zijn na zoveel (sluis) geluk? De stad valt ons tegen maar dat zal ook door het weer komen, want ondertussen is het gaan regenen.

wannsee-web-thOp naar Potsdam, met een mager zonnetje en 22 graden Celsius varen we over de prachtige meren die om de stad Berlijn liggen in de richting van de grote- en kleine Wann See. Hoe vaak we hier ook al geweest zijn, je komt ogen en oren tekort. Schuin tegenover de plek waar we in Potsdam in het verleden afmeerden ontdekken we een hele leuke kleine verenigingshaven van de MBC Potsdam met de vriendelijke havenmeester Klaus. Deze haven blijkt een veel beter uitgangspunt te zijn voor het bezoek aan de stad Potsdam en de paleizen van Sans Souci. We meren af naast een Doerak "Bolke" met Nederlandse vlag waar op dit moment echter niemand aan boord is.

Als we de fietsen van boord hebben gehaald en Klaus vragen hoe we het beste kunnen fietsen, blijkt dat het inderdaad slechts 5 minuten fietsen naar het centrum van Potsdam is en ook slechts 10 minuten naar Sans Souci. In de stad aangekomen is het lekker druk en lopen we de grote hoofdstraat een keer op en neer. Ondertussen genieten we van een Russisch mannenkoor dat halverwege de winkelstraat staat te zingen, werkelijk prachtig. Omdat het lekker warm is en we echt in de stemming zijn, trakteren we onszelf op een "mega sorbet" op een terras vlak bij de Brandenburger Tor die dus niet alleen in Berlijn te vinden is. 's Avonds eten we op ons achterdek weer met de Cobb op tafel, als de buren arriveren. Het blijkt dat zij vandaag met de trein naar Berlijn zijn geweest, hetgeen hen van hier uit erg meegevallen is. Omdat deze haven zo dicht bij het station gelegen is waren zij binnen 30 minuten in Berlijn, in de zekerheid dat Klaus op hun boot paste. Als we met de buren in gesprek raken, blijken we hen 2 jaar geleden ook al hier in de buurt hebben zien varen. Ook zij zijn via het noorden dit gebied binnen gevaren en hebben ook een prachtige reis achter de rug.

glienicker-thDonderdag 5 augustus komen Ella en Wijnand op bezoek, een traditie die in 2008 is ontstaan toen we met hun ABIM, de Elwij, op reis mochten. Vandaag varen we een mooie ronde over de meren om Potsdam, via Paritz en Werder en genieten van deze prachtige wateren. Ook passeren wij de "Glienicker Brücke" bekend van de spionnenruil tijdens de "Koude Oorlog". Tussen de middag ankeren we net voorbij Paritz en genieten van de verse broodjes die we vanmorgen gekocht hebben. De volgende dag fietsen we met Ella en Wijnand naar de paleizentuin Sans Souci. Daar bezoeken we de door Frederik de Grote gebouwde paleizen en ander mooie gebouwen. Wat een pracht en praal en wat zijn we blij dat we de fietsen hebben, want wat een afstanden!

Tussen de middag lunchen we heel decadent op het terras van een Italiaans restaurant aan de overkant van de Brandenburger Tor.De middag bezoeken we het "Hollands Kwartier" een wijk met oude in Nederlandse stijl gebouwde huizen. Bij de bouw van Sans Souci zijn veel Nederlanders betrokken geweest die hier hun eigen huizen gebouwd hebben. Je waant je in een oud Nederlands stadje bij het zien van de mooie (trap)gevels en andere typische Nederlandse kenmerken. Na het avondeten nemen we afscheid van onze vrienden en keren terug naar de haven.

Sans-thDe reis terug gaat via Brandenburg en Burg naar het Mittellandkanaal. Ook meren we deze keer eens af in de jachthaven van het stadje Haldensleben waar we de vorige keren aan voorbij gevaren zijn. Via Wolfsburg met een avondbezoek aan de "Autostad" waar wederom een "licht en muziekshow" gepresenteerd wordt, komen we woensdag in Seelze aan, de jachthaven die we in 2001 ook al eens aandeden. Dinie haar zus Elly belt om te vertellen dat ze Oma is geworden van kleinzoon Roan. Daarop heffen wij natuurlijk graag het glas. Via Minden, waar we wederom met Beate en Michaël in het restaurant bij de haven eten en Michaël nog dieselolie voor ons regelt, gaat de reis door via Recke naar Münster. Daar meren we af in de "Stadshaven" maar liggen daar helemaal alleen. Gezien de vele horeca gelegenheden om ons heen en het feit dat het zaterdag is geeft dat geen goed gevoel. Dus gaan de trossen los en varen we nog iets verder door tot Amelsburen. Daar is een mooie ligplaats aan het kanaal, tussen enkele vrachtschepen.

Vandaag regent het de hele dag maar lijken de sluizen dat te compenseren door goed "mee te werken". In Dorsten meren we af in een klein jachthaventje net voorbij het centrum. Toch moeten we lang zoeken om een restaurant te vinden en uiteindelijk belanden we bij een Mexicaans restaurant. Daar wordt de regenachtige dag goedgemaakt door de gezelligheid en het het fantastische eten.

Motorjacht ABIMOok maandag regent het de hele tijd zodat we besluiten om door te varen naar Doesburg. Daar is het droog als we nog wat cadeautjes voor het thuisfront kopen. Als we op een terras plaats nemen om wat te gaan eten schrikken we van de (Nederlandse) prijzen. Daar waar we gisteren samen nog voor € 20,00 tot € 30,00 uitgebreid konden eten, mogen we hier alleen al voor een voorgerechtje meer dan € 9,00 betalen, terwijl er geen hoofdgerecht onder de € 20,00 te vinden is. We besluiten om onze consumpties af te rekenen, langs de AH te gaan en lekker iets op het achterdek in elkaar te fröbelen, want het moet welleuk blijven. Het gaat er niets eens om of we het kunnen betalen, de vraag is of we het willen! Wat is het verschil tussen de Duitsland en Nederland op dit gebied enorm groot, terwijl een grens niets meer dan een "streepje" op de landkaart is.

De reis naar Hattem, kenmerkt zich door 2 zaken, puur herfstweer en de "Eureka". Deze rondvaartboot uit Deventer zijn we al vaker tegengekomen en ieder keer verbazen we ons erover dat zo'n relatief klein schip het water zo wild kan maken. Je hebt nadat de "Eureka" je gepasseerd is, minstens 2 kilometer last van de enorme golven die dat schip trekt. We kennen geen enkel schip dat zo slecht door het water gaat, dat zie je alleen bij sommige sleepboten.

In Hattem komen Wilma en Eddy, Abimmers die hier wonen, koffie drinken en vertellen van hun Maas-Moezel-Rijnreis. Zij hebben hun nieuwe schip in maart van dit jaar gekregen en wilden deze zomer de reis maken waar ze al zo lang naar uit hebben gezien. Omdat Wilma aan het begin van de avond een afspraak heeft, heeft Dinie een lekkere broodmaaltijd klaarstaan omdat de tijd anders te kort is voor de vele verhalen. De reis was super, beiden hebben genoten en ze hadden ook nog eens prachtig weer.

Als we de volgende middag door de "Ossenzijler brug" varen en we dochter Joyce naar ons zien zwaaien is deze prachtige reis voorbij. In 41 dagen legden we een afstand af van ca. 2.040 kilometer, passeerden 73 sluizen in 215 motoruren.

pdf  Download dit verslag als PDF bestand.

pdf
  Download hier het vaarschema als PDF bestand


Gebruikte kaarten en boeken
ISBN : 3-89225.446-X Vom Rhein bis Nord- und Ostsee
ISBN 3-926376-11-2 Sportschiffahrtskarten Binnen 2 Berlin & Mecklenburger Gewässer
ISBN 3-926376-10-4 Sportschiffahrtskarten Binnen 1 Berlin & Märkische Gewässer
ISBN 3-89225.466-4 Der Rhein

Deze boeken en kaarten zijn o.a. te bestellen bij:
L.J. Harri B.V. Prins Hendrikkade 94-95 1012 AE Amsterdam
tel: 020-6248052

ABIM, Elke haven een thuishaven!

Copyright © 1999 - 2013 | ABIM Yachting B.V.® |  Alle rechten voorbehouden. Prijs en modelwijzigingen voorbehouden
Opdijk 10 - 12 | 8376 HH Ossenzijl |Telefoon 0561 - 477.440  | E-mail

Naar Boven